راهِ شاپور بختیار، راه شجاعت و شرافت

http://www.youtube.com/v/UHBOznRao3s

این است که، باید بدانید که سیاست و رفتارِ ما، موضع گیری هایِ همیشگی نهضتِ مقاومتِ ملی روشن، بدونِ تکلّف، و به اصطلاح با گلاسنوست(شفافیت) کامل خواهد بود. برای مثال عرض میکنم دیشب در مقابلِ کانالِ سراسری آلمان از من سوال شد که نظرِ خود رو در موردِ آدم ربایی اخیرِ اسرائیل بیان کنم. پاسخِ من این بود که هر قدر که فکر کنید نسبتِ به شیخ عبدالکریمِ عُبید و همراهانش نفرت داشته و دارم، [اما] این عمل مخصوصاً از طرفِ یک دولتِ مسئول که به دروغ دائماً از تروریسمِ اعراب و فلسطینی ها سخن می گوید غیرِ قابلِ قبول است.
وقتی یک دولتی مسئول شد نمیتوانه بفرسته یک آدمی را با طیاره و هلیکوپتر بیارند [و] ازش بازجویی بکنه، چنین چیزی را من قبول نمیکنم، شاید دموکرات بودنه، شاید دلایلِ دیگری.
و این عمل و اعدامِ افسرِ آمریکایی را نیز محکوم میکنم. من میدانم که در این موضع گیری شیخِ کذایی، دولتِ اسرائیل، و دولتِ آمریکا با ما همچنان مهربان نخواهند بود ولی راهِ سیاستِ نهضتِ مقاومتِ ملی همواره راهِ شجاعت و شرافت است و به هر قیمتی که بشود تا من زنده ام این راه را خواهم پیمود، و این راهی است که دموکراسی را در ایران زودتر میسّر میکند و به احترامِ ما در جهان خواهد افزود و ما را کشوری تابناک و درخشنده در انظار جهان خواهد کرد. ایران هرگز نخواهد مُرد.

انتخاب کنید، دموکراسی یا دیکتاتوری

یک عده فرصت طلب، از ترکیبی از جدایی طلبان و استبدادیون سابق، اینها عرض میشود که فکر کردند که فرصت داره بدست میاد، به زودی این آمریکا حمله میکنه به ایران، با اسرائیل توأم و میزنن تخریب میکنن، مملکت خالی میشه، ما یواشکی با یک قایقی، یک چیزی از نمیدونم راهِ آب یا لولۀ بخاری دوباره بر میگردیم و اینا.
این استبدادیون سابق هم به گمانم بایستی تکلیف خودشون رو روشن کنند، این دَم و دستگاهِ استبدادِ سابق سببِ، در واقع مزاحمِ تشکل در خارج کشور بوده. من فکر میکنم یک کسی یک ذره انصاف داشته باشه و وضعیتِ این جامعۀ ایرانی خارج از کشور رو در 17 سال پیش، بیست سالِ پیش، هیجده سالِ پیش بررسی بکنه با امروز؛ خواهد دانست بنده درست عرض میکنم. به جهت اینکه بسیار کِسان هستند که اینها فرض کنید که جمهوری خواه هستند، مَثَل عرض میکنم، بسیار کسان هستند که شیوه های دیگری رو می پسندند و مثلا فرض بفرمایید شاهنشاهی نمیخوان. به محضِ اینکه یک تجمعی صورت میگیره، چون وقتی در داخلِ مملکت شما یک اتفاقی حادث میشه، آدمکشی میشه، نمیدونم اعدامها میشود، سالروزِ چیزی است و ما باید خارجِ کشور نشان بدهیم که ما بیدار هستیم و همدردی میکنیم با هموطنانِ داخل، بخواهیم در نمیدونم لس آنجلس، در واشنگتن، ناگهان عکسِ یک شخصِ بخصوصی رو به هوا میبرند؛ مردم فرار می کنند. نه اینکه اون آقا خوب هست یا بد هست من کاری ندارم، اما همه که پشتیبانِ ایشون نیستند، حاضر نیستند زیرِ عکسِ ایشون در، اینها سوءِ استفاده ای است که طرفدارانِ استبدادِ سابق از تجمع ها کرده اند و تجمع ها را به هم زده اند. به نظرِ من شرافتمندانه تر می بود و بسیار آبرومندانه تر هست که این طرفدارانِ استبدادِ سابق بگویند که آقا، "ما استبدادی هستیم"،
چون رفتارشون که مطلقا دموکراتیک نیست، حرف زدنشان که دموکراتیک [نیست]، بگند آقا، ما به این نتیجه رسیدیم که این مردم حق ناشناس هستن،
همان طوری که می گویند،
کور و کچل بودن، دو نفر آمده اند درست کردن، ما هم طرفدارِ استبداد هستیم، میخواهیم همون استبداد را برگردانیم.
 شاید این شرافتمندانه تر از این باشه که ما خودمان را به دموکراسی بزنیم ولی در عمل از دیکتاتور هم دیکتاتورتر باشیم. خیلی شرافتمندانه تره.
"آقا ما طرفدارنِ استبداد هستیم"
نازی ها همه هستند در آلمان، نازی های جدید پیروِ همان نازی های قدیم هستند...
باری، بسیار بسیار محترمانه تر و خوب تر هست که یک دسته استبدادی روبراه بکنند،
"آقا ما طرفداران استبداد هستیم"،
شاید در داخلِ ایران هم یک عده ای باشند طرفداریشونُ بکنند.
و اینکه ما حالا میخواهیم شورا تشکیل بدهیم و نمیدونم اینها، بدونِ شفافیت، بدونِ اینکه آقا اینها چه کسانی هستند، این آقا که میگوید: "من نمایندۀ عشایرِ ایران هستم، عشایرِ ایران در فلان جا"
آقا کی ها هستند؟، کدوم عشایرِ ایران به اینها نمایندگی داده؟، در کجایه آذربایجان به این آقا نمایندگی داده اند؟ که بگوید: "من نمایندۀ آذربایجان هستم"
اینها حرکاتِ جعلیه فرصت طلبانه است. یک عده ای هم چسبیده اند به این داستانِ عرض میشود که، "فدارالیسم، فدرالیسم" میکنند...