صد/بیشتر از صد نفر اینها مَرد اونجا ایستاده، یک خانمی رو دارند، هُل دادند/انداختنش از چیز پایین و بُردَنِش با ماشین و اینها، یک نفر هیچی نگفت، یک اعتراضی نبود!
ما رو ترسونده اند هم وطنان. این استبدادِ پشتِ سَرِ هم آنچنان ما رو ترسانده و ایجادِ وحشت کرده که از همه چیز بیمناک ایم. هیچ دیکتاتوری نیامده بگه که "آقا مردم رو مسلح کنید. حوزۀ دفاعی به مردم بدید از مرزهایِ کشور"، نه، "هر کِه فشنگِ برنو داشته باشه ناخُن هاش رو میکشیم". خُب میترسه دیگه.
دو نسل که "ترسو" شد؛ ترسو میشه دیگه. حالا من نمیگم ما ترسو هستیم، ایرانی ها، اما خُب به هر صورت سَهمِش به ما رسیده دیگه.
این چه صحنۀ ننگینی ست واقعاً؟
از 4:17 تا پایان